Wie zijn wij?
Wij zijn Leo en Mieke Konings. We hebben 4 zonen: Bart, Chiel, Koen en Frank. Samen met onze Leonberger Balou wonen we in Rosmalen, tegen Den Bosch aan. Wat het uitlaten van Balou betreft bevalt ons dit prima; we kunnen kiezen tussen wandelen in redelijke drukte en uitwaaien langs de Oosterplas of de Aa.
We komen bijna altijd wel een hond tegen waar Balou lekker mee kan spelen (want dat doet ze graag!).
Dollen langs de Aa Balou is onze tweede Leonberger. Onze eerste Leonberger was Beertje (Zubera van Chanoeka). Iemand bij ons in de buurt had een Leonberger en deze hond sprak ons erg aan. Na veel leeswerk, bezoeken van enkele tentoonstellingen, honden vergelijken, praten met diverse fokkers, wisten we het zeker: we gaan voor een Leonberger!
Beertje Beertje had haar naam niet voor niets gekregen: ze wás ook echt een beertje: zo pluizig en zacht, een echte knuffelbeer. Hoe vaak we niet te horen hebben gekregen toen ze eenmaal volwassen was: ”nou ‘Beertje’, laat dat ‘tje’ maar weg, zo klein is ze niet!" Klopt, Leonbergers zijn grote loebassen. Maar zo groot als ze zijn, zo aanhalig en knuffelig zijn ze; het liefste kruipen ze bij je op schoot.....
Ondertussen was Balou (Habalou van Leodipako) ook bij ons komen wonen.
Balou komt van Leonbergerkennel “van Leodipako” van de familie Knapen uit Belgie. Toen ik Pieter Knapen belde om te informeren naar hun pups, kreeg ik een zeer positieve indruk. Zo vriendelijk en rustig als hij de tijd nam om te vertellen over zijn nest. We besloten om een kijkje bij hen te nemen met de afspraak: “we komen alleen kijken en we besluiten niets”. Het bleek inderdaad een prachtig nest met blakende pups. Alles zag er zeer verzorgd uit. Moeder Quapa, was ook een schat van een hond, die onze Leonberger Beertje zowaar in de buurt van haar pups tolereerde.
Moeder Guapa, Beertje en kleine Balou Het was boffen dat toen ook Luc en Ingrid van den Steen met de vader van de pups (Brazil) op bezoek kwamen. Nu konden we behalve met de moeder, ook met de vader kennismaken.
Ook de vader sprak ons qua karakter en uiterlijk erg aan: wat een imposant, lief dier is die Brazil! Kortom: het zag er allemaal boven verwachting uit!!
Toch hielden we ons aan ons voornemen: niet direct besluiten. Nadat we afscheid hadden genomen waren we echter de straat nog niet uit of we waren het roerend met elkaar eens: van Leodipako willen wij graag een pup! Toen meteen gebeld om te vragen of Pieter één van de pups voor ons wilde reserveren.
Het werd het “rode pupje” met het rode bandje; we waren allemaal weg van haar.
Balou, het “rode pupje” Toen we kleine Balou met 8 weken ophaalden, kregen we een rood knuffeltje mee voor de nestgeur.